Jakobus 2:14-17 (1953 Vertaling)
Jakobus spreek in hierdie gedeelte ’n belangrike saak aan: die verhouding tussen geloof en werke. Hy vra reguit: “Wat baat dit, my broeders, as iemand sê dat hy die geloof het, maar hy het nie die werke nie?” Hierdie vraag is nie net teoreties nie; dit gaan oor die praktiese uitlewing van geloof in die alledaagse lewe. Jakobus gebruik ‘n konkrete voorbeeld om sy punt te illustreer. As iemand naak en honger is, is dit nutteloos om net vir daardie persoon te sê: “Gaan in vrede, word warm, en word versadig,” sonder om sy fisiese behoeftes aan te spreek. Sulke geloof is leeg en onvrugbaar. Dit toon geen werklike verandering in die persoon se hart nie en bring geen sigbare uitdrukking van liefde voort nie.
Hy sluit af met die sterk stelling dat geloof sonder werke dood is. Hierdie woorde is ’n skerp waarskuwing teen ’n oppervlakkige geloof wat net in woorde bestaan, maar nie in dade sigbaar is nie. Ware geloof is lewend, aktief, en vrugbaar. Dit word getoon in goeie werke wat voortvloei uit ’n hart wat deur Christus verander is.
Hierdie teks nooi ons uit tot selfondersoek. Is ons geloof sigbaar in ons dade? Of is ons geneig om mooi woorde te gebruik sonder om werklik betrokke te raak by die nood van ander? Jakobus herinner ons dat ware geloof altyd praktiese uitdrukkings van liefde en diens aan ander insluit. As ons geloof nie vrugte dra nie, moet ons vra of dit regtig lewend is.
Prakties gesproke moet ons fokus op hoe ons die behoeftes van ander kan aanspreek. Dit begin by klein dade van vriendelikheid, maar strek verder tot daadwerklike betrokkenheid by mense wat hulp nodig het – of dit nou materiële ondersteuning, emosionele bystand, of ’n luisterende oor is. Ons kan nie net bid vir ander en hoop dat hulle omstandighede verander nie; ons moet ook optree as instrumente van God se genade.
In ons gesinne en kerke moet ons hierdie beginsel kweek deur diensbaarheid aan te moedig. Ouers kan kinders leer om nie net te praat oor goedheid nie, maar om dit te doen. Kerke moet fokus op gemeenskapsbetrokkenheid en konkrete pogings om die lyding van armes, siekes, en gemarginaliseerde mense te verlig. Sulke optrede maak die evangelie sigbaar en weerspieël die hart van Christus.
Laastens moet ons let op ons eie houding teenoor werke. Ons werk nie om God se guns te wen nie; werke is die vrug van ons geloof. Hulle vloei voort uit dankbaarheid vir die genade wat ons in Christus ontvang het. Die Heilige Gees werk in ons om ons harte en lewens so te transformeer dat ons met vreugde ander kan dien en God se liefde in die wêreld kan weerspieël.
Jakobus 2:14-17 herinner ons dat geloof sonder werke nutteloos en dood is. Ware geloof is nie net ‘n innerlike oortuiging nie, maar ‘n lewende realiteit wat sigbaar word in goeie dade. Hierdie geloof dryf ons om daadwerklik betrokke te raak by die nood van ander en so die liefde van Christus te weerspieël. Laat ons ’n geloof hê wat werk – ’n geloof wat nie net praat nie, maar optree; nie net dink nie, maar dien; en nie net glo nie, maar liefhet.
Alistair van Heerden (Medewerker van Begrond)